هنگامی که ببینیده ها و مخاطب این روز های سینما، به جودی گارلند فکر می کنند، تصویری که در ذهن شان خطور می کند، همان نقش دوروتی، دختر همسایه قهرمان فیلم جادوگر شهر از می باشد. افراد بسیار کمی گارلند دهه‌ی شصت را به خاطر می آورند. گارلند که قدرت آواز خود را به خاطر سال‌ های متوالی اعتیاد از دست داده بود، زمانی که دعوت برای حضور در یک نمایش پنچ هفته در لندن را پذیرفت تنها یک سایه از خود سابقش بود. شش ماه بعد، او به خاطر اوردوز از دنیا رفت. کارگردان این فیلم یعنی روپرت گولد برای ساخت فیلم Judy که بر اساس فیلمنامه‌ای از تام اج به عنوان موضوع و داستان اصلی خود بهره برده بر اوایل سال ۱۹۶۹ و بخش آخر زندگی این خواننده و بازیگر تمرکز کرده است، درست قبل از این که زندگی او در ۴۷ سالگی به پایان خود برسد...

زندگی گارلند اصلا شاد نبود! به همین علت فیلم Judy نیز اصلا فیلم شاد با ریتم بالا نیست. فیلم زمان هایی برای خلق جلوه های هالیوودی، حقه می زند ولی چیزی که از شخصیت اصلی به تصویر کشیده شده است، معمولا واضح می باشد. فیلم جودی با خلاصه سازی و فشرده کردن اتفاقات در یک مدت زمان محدود از چاله ای که اکثر فیلم ها در آن می افتند، دوری کرده. در هنگام تماشای این فیلم اصلا حس نمی کنید که با اثری عجول یا فشرده شده طرف هستید... ادامه نقد و بررسی فیلم جودی، در وب سایت نقد فارسی

pic
Renée Zellweger
pic
Jessie Buckley
pic
Finn Wittrock
pic
Rufus Sewell
دسترسی به موسیقی متن فقط برای اعضای اشتراکی امکان پذیر می باشد. خرید اشتراک

پیشنهادات مخصوص شما

دیدگاه های کاربران

لطفا برای ثبت دیدگاه ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.