اقتباس از روی آثار بزرگ و کلاسیکی همچون داستان سریال دراکولا محصول سال ۲۰۲۰، به قلم برام استوکر ایرلندی همیشه همان قدر که می تواند یک پروژه هیجان انگیز برای افراد فعال در مدیوم هایی مانند سینما، تئاتر و تلویزیون باشد، ترسناک و خطرناک نیز به نظر می آید. مخصوصا هنگامی با محصولی طرف باشیم که نه تنها بارها و بارها اقتباس های متفاوتی از آن شده، بلکه انقدر در بین عامه محبوبیت دارد که عملا کمتر کسی به صورت دقیق سازنده اصلی آن و تک تک ریشه های آن را می شناسد و گروه بسیار زیادی از افراد آشنا با آن را مخاطبانی تشکیل داده اند که هر کدام اثر مورد اشاره را با یکی از همین آثار اقتباسی به یاد می آورند. این مینی سریال با سه اپیزود نزدیک ۹۰ دقیقه ای پخش شده است که طی آن نه تنها تقریبا همه مخاطبین به شکل خودشان، با تعاریف خودشان و با خاطرات خودشان دراکولا را شناخته اند، بلکه گاهی حتی بدون این که خبردار باشند، به چندین و چند شخصیت شناخته شده دیگر در فرهنگ عامه هم علاقه دارند که تمامی آنان با الگو گرفتن از خون آشام افسانه ای خلق شده اند.

نتیجه هم آن می شود که سازندگان باید بدانند هنگام تماشای سریال آنان نه تنها بسیاری از آدم ها با انتظاراتی بسیار متفاوت به سراغ اثر خواهند رفت، بلکه اکثر افراد هم بیشتر از هر چیز دیگر می خواهند بدانند که دراکولای این داستان با دراکولا های قبلی چه فرق هایی دارد. البته با تاکید روی این نکته ترسناک که هنگامی با اثری چنان شناخته شده و بار ها مورد اقتباس قرار گرفته مواجه هستیم، به سختی می شود که یک ایده جذاب را یافت. بالاخره خود سریال دراکولا هم با عرضه با شعار تبلیغاتی افسانه مقداری خون تازه می نوشد، روی این نکته تاکید کرده که نمی توان امروزه اثری عالی با محوریت خون آشام و افسانه ای ساخت... ادامه نقد و بررسی در وب سایت زومجی

pic
Claes Bang
pic
Dolly Wells
pic
Morfydd Clark
دسترسی به موسیقی متن فقط برای اعضای اشتراکی امکان پذیر می باشد. خرید اشتراک

پیشنهادات مخصوص شما

دیدگاه های کاربران

لطفا برای ثبت دیدگاه ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.